آموزش عکاسی: از نوردهی تا تکمیل عکس در پس پردازش

به یکی از مهم ترین آموزش های عکاسی سایت لنزک خوش آمدید. آیا تا کنون برایتان این سوال پیش آمده که نحوه یا طرز کار اصلی دوربین عکاسی چیست؟ پس پردازش یا ویرایش عکس چیست؟ در این مقاله پاسخ را خواهید یافت. عکاسی یک فرایند دو بخشی است. ۱- ثبت نور توسط دوربین و ۲- شکل دادن به آن نور ثبت شده یا کامل کردن عکس در کامپیوتر. در این آموزش شما را با مُد های نوردهی مختلف دوربین عکاسی و روند ثبت عکس آشنا می کنیم. در مورد هیستوگرام و تنظیم رنگ عکس ها صحبت می کنیم. تنظیمات تراز سفیدی را آموزش داده و تنظیم تُن ها در پس پردازش با اسلایدر های نرم افزاری مثل Adobe Camera Raw را بررسی خواهیم کرد. از تنظیم سه راس مثلث نوردهی: دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو با مد های عکاسی شروع کرده و در مرحله ادیت عکس یا پس پردازش روی فایل RAW کار و آن را تکمیل می کنیم. مطالعه این آموزش عکاسی را به شما عزیزان توصیه می کنیم و امیدواریم چه مبتدی و چه حرفه ای هستید نکات تازه ای بیاموزید.

بسیاری از مردم فکر می کنند که عکاسی در داخل دوربین صورت می گیرد، اما این تمام واقعیت نیست. عکاسی یک فرآیند دو بخشی است که شامل ۱) ثبت نور از یک صحنه، و ۲) شکل دادن به آن نور ثبت شده مطابق با آنچه ذهن شما در هنگام گرفتن تصویر دیده، می باشد. فرآیند ثبت در داخل دوربین اتفاق می افتد، اما بخش شکل دادن به تصویر در کامپیوتر شما صورت می گیرد.

روند ثبت عکس – نحوه یا طرز کار اصلی دوربین عکاسی

ما به دوربین برای کارهایی که واقعا انجام نمی دهد، اعتبار می دهیم. اشتباه برداشت نکنید، ثبت تمام نور در یک صحنه عمل فوق العاده ای است. پیگیری رد میلیون ها نقطه نور یک مسئولیت بسیار مهم و تخصصی است. با این حال، دوربین یک ابزار چندان هنری نیست، بلکه یک دستگاه ثبت با یک هدف واحد – ثبت دقیق نور از سطح اشیاء صحنه – است. اگرچه این هدف می تواند با چالش های نورپردازی پیچیده شود، اما دوربین هنوز هم فقط یک جعبه با یک چشم شیشه ای گرد و تنها یک عملکرد است: ثبت نور.

هنگامی که نور یک صحنه وارد لنز دوربین می شود، بر روی سطح سنسور تصویر دوربین پخش می شود، که یک مدار الکتریکی به اندازه تمبر پستی و حاوی میلیون ها گیرنده نور جداگانه است. هر گیرنده قدرت نوری که به آن برخورد می کند را با مقیاسی به نام «لومن» اندازه گیری می کند. هر گیرنده بر روی این سنسور مقدار نور دریافتی خود را به صورت یک پیکسل رنگی ثبت می کند.

پردازنده تصویر دوربین رنگ و شدت نوری که به هر گیرنده برخورد می کند را می خواند و هر تصویر را بر اساس آن مقادیر اولیه ترسیم کرده، و یک رونوشت مناسب از صحنه اصلی ایجاد می کند. هنگامی که این بیت مپ پیکسل ها از فاصله دور مشاهده می شود، چشم ترکیب آن را به صورت یک تصویر دیجیتالی می بیند.

جادوی واقعی بعد از ذخیره سازی نور بر روی کارت حافظه اتفاق می افتد. تصویری که در ابتدا وقتی فایل را باز می کنید ظاهر می شود، تلاش اولیه پردازنده تصویر برای تفسیر داده های ثبت شده توسط پردازنده تصویر دوربین است. اکثر اوقات، تفسیر اولیه تصویر (JPEG) از این داده ها، ثبت قابل قبولی از صحنه اصلی است، هرچند همیشه اینطور نیست.

پیش تنظیمات: مُد های نوردهی یا حالات عکاسی دوربین

دوربین شما چند برنامه پیش تنظیمات (preset) دارد که سه مورد را در دوربین تنظیم می کنند که بر نوردهی تاثیر می گذارند: دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو (سه راس مثلث نوردهی).

این سه کنترل اصلی، نوردهی شما را تعیین می کنند: سرعت شاتر، دیافراگم، و ایزو (سه راس مثلث نوردهی). پیش تنظیمات یا مُد های نوردهی دوربین (A، S، P و M) به شما اجازه می دهند تا عمق میدان و/یا سرعت ثبت نور توسط دوربین را تعیین کنید.

مُد A یا Av (اولویت دیافراگم) به شما اجازه می دهد تا اندازه گشایش لنز یا دیافراگم (f-stop) را تنظیم کنید، در حالی که دوربین به طور خودکار سرعت شاتر را تنظیم می کند. مُد S یا Tv (اولویت شاتر) به شما اجازه می دهد تا طول مدت گشایش لنز (سرعت شاتر) را تنظیم کنید، در حالی که دوربین اندازه گشایش لنز را تنظیم می کند. حرف P (مُد برنامه) به شما اجازه می دهد تا بهترین ترکیب دیافراگم و سرعت شاتر را تعیین کنید، در حالی که دوربین شما تعادل صحیح نور برای نوردهی را حفظ می کند. حرف M (مُد نوردهی دستی) کنترل کامل بر تمام تنظیمات را به شما می دهد، اما تعادل نوردهی کلی باید برقرار شود.

تنظیمات ایزو یا ISO (سازمان استانداردهای بین المللی) متغیر دوربین شما حساسیت سنسور تصویر دوربین نسبت به نور را تعیین کرده، و به شما اجازه می دهد تا صحنه ها را در نور کم یا روشن ثبت کنید؛ هرچه عدد آن بالاتر باشد، گیرنده نور حساس تر می شود، و به شما اجازه می دهد تا تصاویر را در سطح نور کمتری ثبت کنید.

هیستوگرام

دوربین شما یک گراف یا نمودار کوچک دارد که تقریبا نشان می دهد که دوربین برای ثبت درست نور در صحنه فعلی، چقدر خوب تنظیم شده است.

این نمودار طیف نوری که از میان لنز وارد می شود را نشان می دهد و توزیع نور فعلی که تحت تنظیمات نوردهی فعلی ثبت شده است را تخمین می زند. شما با تنظیم سه مورد ذکر شده در بالا، می توانید این محدوده نور را تغییر داده و تا حدودی توزیع کنید تا محدوده کامل نور را به بهترین شکل ثبت کنید.

لنزک: ما در مقاله «آموزش خواندن و تفسیر هیستوگرام در عکاسی دیجیتال» شما عزیزان را با نمودار هیستوگرام (Histogram) به طور کامل آشنا کرده و خواندن یا تفسیر هیستوگرام را با ذکر انواع مثال آموزش داده ایم.

تراز رنگ نور

سایه رنگ یا ته رنگ (color cast) هر صحنه تحت تاثیر دمای نوری که آن صحنه را روشن می کند، قرار دارد. هنگامی که صحنه در فضای باز ثبت می شود، موقعیت خورشید در آسمان و تاثیر پوشش ابر، رنگ نور را تغییر می دهد. دوربین شما حداقل دو راه برای جبران تفاوت دمای رنگ ارائه می دهد (تراز سفیدی خودکار و تراز رنگ از پیش تنظیم شده).

آموزش های مرتبط

۵ روش مختلف برای اصلاح رنگ عکس ها در فتوشاپ

۳ روش برای درجه بندی و تنظیم دقیق رنگ در فتوشاپ

تراز سفیدی خودکار

سنسور تراز سفیدی خودکار (AWB) در دوربین شما به دنبال هر گونه رنگ سفید غالب یا سوژه خنثی در صحنه می گردد و با تلاش برای خنثی کردن آن المان، تراز رنگ کلی صحنه را تغییر می دهد. اما یک فرضیه در مورد AWB وجود دارد که شما می خواهید نورپردازی فعلی از لحاظ رنگ کاملا خنثی باشد.

هر ابری که در معرض نور خورشید قرار داشته باشد، کمی بر خنثی بودن نورپردازی ۶۵۰۰˚ (نور خورشید طبیعی) تاثیر خواهد گذاشت. AWB این تغییر جزئی را در نظر نمی گیرد. اغلب اوقات، این ایده خوبی است. با این حال، برای نورپردازی دقیق در صبح زود یا اواخر بعد از ظهر (ساعت طلایی)، AWB آن رنگ های گرم را خنثی کرده و آن حالت «گرم» را کاملا از بین می برد.

بیشتر بیاموزید: آموزش کامل تراز سفیدی در دوربین و با فتوشاپ

تنظیمات تراز سفیدی از پیش تعیین شده

دوربین شما چندین پیش تنظیمات یا پریست (preset) برای جبران هر گونه ته رنگ ناشی از شرایط نورپردازی خاص دارد. این تنظیمات در قسمت «Settings» هر دوربین دیجیتال نمایش داده می شوند، یا ممکن است ترتیب یا حروف آنها کمی متفاوت باشد. Daylight دوربین را برای ثبت صحنه ها تحت نورپردازی معمول در فضای باز در وسط روز تنظیم می کند. Cloudy/Overcast رنگ ها را به سمت نارنجی تغییر می دهد تا ته رنگ آبی ناشی از فیلتر شدن نور از میان پوشش ابر جزئی را جبران کند.

Shade یک تغییر نارنجی قوی تر برای جبران آسمان کاملا ابری (طوفانی) ارائه می دهد. Flash یک نورپردازی با دمای رنگ بسیار مشابه با Daylight ارائه می دهد و برای آماده سازی سنسور تصویر برای نور روز مصنوعی یا دستگاه های فلاش نوع «Speed light» در نظر گرفته شده است.

Tungsten/Incandescent رنگ ها را به سمت انتهای آبی طیف رنگ تغییر می دهد تا تغییر رنگ گرم تر چراغ های رشته ای را جبران کند. Fluorescent سعی می کند ته رنگ سبز چراغ های فلورسنت گازی را جبران کند.

Kelvin/Custom کاربر را قادر می سازد تا یک تنظیمات تراز رنگ سفارشی ایجاد کند، که در اصل به دوربین آموزش می دهد که رنگ خاکستری «خنثی» چطور به نظر می رسد. تمام این پیش تنظیمات سعی دارند شرایط روشنایی غیر خنثی را اصلاح کنند.

لنزک: برای کسب آموزش بیشتر درباره تنظیمات تراز سفیدی (white balance) که در بالا مطرح شد، مقاله «آموزش عکاسی خلاقانه با تنظیمات تراز سفیدی» را مطالعه نمایید. و برای مطالعه یک آموزش تراز سفیدی جامع به مطلب «آموزش کامل تراز سفیدی در دوربین و با فتوشاپ» سر بزنید.

روند شکل دادن یا تکمیل عکس

در حالی که دوربین محدوده کامل نور بازتاب شده در یک صحنه را ثبت می کند، هیچ راهی برای فهمیدن بهترین منحنی تُن ها یا tonal curve برای اعمال بر روی هر تصویر ندارد. بسیاری از اوقات برای تفسیر بهتر نور ثبت شده در صحنه، پنج محدوده تُن ها (هایلایت، یک چهارم، وسط، سه چهارم، و سایه) باید تغییر شکل داده شوند – تصویر آخر را مشاهده نمایید. این فرآیند ترسیم تُن ها، جادوی شکل دادن به نور (همچون یک مجسمه ساز) به صورت یک تصویر معنادار و قابل توجه است.

این دوست کوچک در مقابل من نشست و مرا شگفت زده کرد. من وقت نداشتم که برای بهینه کردن شرایط نورپردازی با کنترل ها ور بروم. اولین کلیک من توجه او را جلب کرد و با دومین کلیک این قیافه را به خود گرفت. خوشبختانه، من تصاویرم را هم زمان با هر دو فرمت jpg و RAW می گیرم. این کار به من اجازه داد تا تُن ها را در پس پردازش تنظیم کنم و چیزی را که آن روز صبح واقعا دیدم به شما نشان دهم.

بیشتر بیاموزید: مقایسه جامع عکاسی با فرمت RAW و JPEG – تنها راهنما یا آموزشی که نیاز خواهید داشت

من هنگام صحبت در مورد ادیت یا ویرایش تصویر از واژه «شکل دادن» در مجسمه سازی استفاده می کنم، چون این واژه تنظیم تُن ها در یک تصویر دیجیتال را به بهترین شکل توصیف می کند.

این روند شکل دادن یا مرحله نهایی، به وضوح تُن ها و رنگ ها در یک عکس دیجیتال می انجامد؛ و باعث می شود شکل نهایی تصویر مانند آنچه که ذهن انسان در صحنه اصلی می بیند، به نظر برسد. اگرچه جنبه تراز کردن رنگ در این فرآیند کمی واضح تر است، اما بازیابی تُن ها در واقع برای ارائه نهایی مهم تر می باشد.

دوربین دیجیتال نه می تواند تمام پویایی طیف قابل مشاهده در یک روز آفتابی را ثبت کند، و نه می تواند بهترین تعادل آن تُن ها را مشخص کند. سنسور تصویر دوربین تنها تمام نور ممکن را ثبت کرده و داده ها را برای مرتب سازی به پردازنده تصویر دوربین ارائه می دهد. تحت نورپردازی کاملا متعادل، این کار خوب جواب می دهد، اما گاهی جزئیات در سایه ها پنهان می شوند و در هایلایت ها (قسمت های روشن) از دست می روند، که به کمک عکاس یا شخص ادیتور (ویرایشگر) برای متعادل کردن تُن ها نیاز دارد.

اینجاست که تک تک نواحی تُن ها (tone-zones) وارد بازی شده، و اسلایدرهای موجود در نرم افزارهای پردازش RAWیا فایل خام (Camera Raw، Lightroom، On1 Camera Raw، Exposure X4) بسیار ارزشمند می شوند. کنتراست داخلی هر تصویر (سفیدی ها، هایلایت ها، تُن های میانی، سایه ها، سیاهی ها) را می توان به یک روش بسیار غیر خطی (بدون هیچ ترتیب خاصی) تنظیم کرد تا جزئیاتی که در غیر این صورت پنهان باقی می مانند، آشکار شوند.

لنزک: ما در مقاله های «آموزش تنظیمات پایه در Adobe Camera Raw برای مبتدیان» و «آموزش ویرایش عکس های منظره با استفاده از Adobe Camera Raw و Photoshop» تک تک اسلایدر های Camera Raw که در تصویر فوق مشاهده می نمایید را توضیح و کار با آن ها را آموزش داده ایم.

نتیجه گیری

یک عکس کامل نمی شود، تا وقتی که هم رنگ و هم تُن ها برای به دست آوردن حداکثر تاثیر، مطابق با احساس صحنه اصلی به درستی تنظیم شوند. تنها آن موقع تصویر شما برای دیده شدن آماده است. خودتان را برای جای آشکار کردن ماهیت بالقوه هر تصویری که می گیرید، به چالش بکشید. این کار ارزش تلاش بیشتر را دارد.

نویسنده» هرب پینتر (Herb Paynter)

نظرات شما

  1. محسن پیرنیا

    ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸

    سلام به همه دوستان و جناب پازانی.
    خدمت شما دوست گرامی عرض کنم که، قطعا متوجه هستید که این مقاله در مورد مسائل فنی تکنیکی در دوربین های عکاسیه و ارتباطی به صحیح و غلط بودن آموزش نداره. چون اصولا هیستوگرام دوربین فقط کارش نشان دادن تن نور و وایت بالانس هم تشخیص نوع نور از سوی دوربینه.
    عرض بعدی بنده هم این که، اگر دوست دارید لطفی در حق همه ی ما انجام بفرمایید چند نمونه از اشتباهات رو به عنوان مدرک ارائه کنید و صحیحش رو هم بفرمایید تا هم اشتباهات مشخص بشه هم راه تصحیحش.
    دوست عزیز، جهان امروز، جهان تکثر و بیان دلیل و مدرکه. و الا هرکسی میشد منتقد…
    سپاس فراوان از شما …

    1. سامان نویسنده

      ۹ اردیبهشت ۱۳۹۸

      درود بر شما جناب پیرنیای بزرگوار

      ضمن سپاس از بیان دیدگاهتان، فقط خواستم ششمین سال همراهیتون با سایت خودتون لنزک رو سپاس بگویم و از ته دل می گویم که شدیدا باعث خوشحالیست همراهیتان و آرزومندم همیشه با ما همراه باشید و احساس خانواده بودن را به ما یادآور شوید.

      سلامت باشید و شاد

      1. محسن پیرنیا

        ۹ اردیبهشت ۱۳۹۸

        سلام و سپاس از یاد آوری شما.
        خیلی خورسندم که بنده به عنوان عضو کوچکی از خانواده بزرگ لنزک هستم. در این چند سال الهام بخش من بوده و در آینده نیز خواهید بود.
        سپاس بیکران…

  2. علی پازانی

    ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸

    به نظرم اگر کسی دنبال بدترین آموزش های عکاسی در دنیا باشه ، باید حتما به سایت شما مراجعه کنه. به شما تبریک میگم. رکورد آموزش های اشتباه و بی سر و ته رو از آن خودتون کردید.

    1. سامان نویسنده

      ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸

      سلام خدمت شما

      و سپاس از بازخورد جالبتان 🙂


لطفا نظرتان در مورد مطلب را در اینجا مطرح نمایید. اگر سوالی دارید، در بخش پرسش و پاسخ مطرح نمایید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *